engelse versie
introductiedownloadsfoto'saanpassingenlinkste koopgastenboekcontact
TITEL TITEL
deel grote vak
TITEL PRIKKERSTOCHT NIEUWE HOLLANDSE WATERLINIE TITEL
deel grote vak
 

We zijn de tocht langs de Nieuwe Hollandse Waterlinie om 8:30 uur gestart bij het Muizenfort in Muiden.

Het Muizenfort dateert uit 1874-1877 en was bedoeld voor het afsluiten van de accessen(een hoog terreingedeelte), gevormd door de Zeedijk en de Naarder trekvaart met de daarlangs gelegen wegen. Verder was het voor het beheersen van de inundaties en het beveiligen van de inundatiewerken (o.a. sluis). De naam 'muizenfort' zou stammen uit de mobilisatie van 1939 toen de soldaten een grijsgroen uniform droegen dat al snel muisgrijs werd genoemd.

 

En vanaf de andere kant...

 

Even voorbespreken van de route die we zullen gaan rijden. Het zal nog niet meevallen om ruim 40 Land Rovers bij elkaar te houden op de smalle weggetjes waar we langs zullen rijden. Onderweg zullen we twee keer met een pontje de rivier over moeten steken (Lek en Waal) en ook dat zal we wat tijd gaan kosten aangezien we nooit met z'n allen op de pont zullen passen.

 

En we zijn onderweg! Dit reservewiel zal het uitzicht zijn voor de rest van de dag.

 

Zomaar een foto ergens onderweg. Er moest regelmatig even gestopt worden om iedereen weer aan te laten sluiten zodat de colonne niet te erg uit elkaar zou vallen. Genoeg tijd dus voor een praatje en om foto's te maken.

 

Deze foto is genomen langs de Vecht ter hoogte van buitenplaatse Zwaanwijck net voor Nigtevecht. Langs de Vecht zijn onzettend veel buitenplaatsen en landgoederen die vroeger gebouwd zijn door rijke Amsterdammers. De Land Rover van Gerard is natuurlijk altijd wel mooi, maar op deze foto komt hij er wel erg mooi uit!

 

Een groot stuk van de route voerde langs de Vecht. De Vecht was de hoofdweerstandslijn van het noordelijke deel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Aan de westkant van de Vecht was het verdedigde, veilige gebied. Aan de oostkant van de Vecht waren de inundatievelden, de gebieden die onder water gezet konden worden. Deze foto is genomen vlak voordat we bij Loenen aan de Vecht zijn. Tussen Nigtevecht en Loenen zijn we afgeweken van de Vecht om een stukje langs het Amsterdam Rijnkanaal te rijden. Bij Nigtevecht is ook de plaats waar de Nieuwe Hollandse Waterlinie en de Stelling aan elkaar grenzen. Aan de overkant van het Amsterdam Rijnkanaal bij Nigtevecht ligt ook n van de forten van de Stelling van Amsterdam. In tegenstelling tot de forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie zijn de forten van de Stelling van Amsterdam vrijwel allemaal van beton.

 

Dwars door de veenpolders ten noorden van Utrecht. We reden hier door het inundatiegebied. Was een mooi gezicht al die Land Rovers achter elkaar op de lange lijnen van de polder.

 

We moesten hier een haakse bocht maken over een heel smal bruggetje. Voor de oudere Land Rovers met een behoorlijke draaicirkel viel dit nog niet mee.

 

Langs de noordrand van Utrecht ligt er een flink aantal forten. Helemaal aan de noordwest kant is dat eerst het Werk bij Maarsseveen, dan Fort de Gagel (daar is deze foto gemaakt), weer een stukje verder dan Fort Ruigenhoek dat we bezocht hebben en ten slotte Fort Blauwkapel en Fort Voordorp.

 

Aankomst op de parkeerplaats aan de st. Anthoniedijk. Vanaf hier zijn we lopend naar het fort gegaan, maar eerst nog even 'motorkapgluren' en een broodje eten.

 

Het rijden in colonne koste nog minder tijd dan de proefrit die ik twee weken daarvoor gedaan had. Ruimschoots tijd dus om honden uit te laten, bij te praten en foto's te maken. Centraal op de foto de oudste Land Rover die meereed, de serie 2 met huif uit 1959 van Erwin de Knegt.

 

Voor ons hadden ze die parkeerplaats niet hoeven te verharden hoor.

 

Tja, het is persoonlijk natuurlijk, maar ik vind die blauwe toch echt het mooiste.

 

Duidelijk toch?

 

Uitreiking van de 'prikrover' door Aad Koene voor het organiseren van deze prikkerstocht. Ik voel me vereerd! Het is dat we de schoorsteenmantel uit het huis gesloopt hebben, anders kwam hij daarop te staan, maar ik zal er een ander mooi plaatsje voor zoeken. Complimenten aan degene die het schaalmodel heeft omgetoverd in een voodoo Land Rover!

 

 

 

Hij is mooi h?

 

Het fort op de Ruigenhoeksedijk was speciaal voor deze prikkerstocht opengesteld door Staatsbosbeheer. We zijn door drie gidsen rondgeleid over en door het fort.

 

Dit verdedigingswerk is aangelegd tussen 1869 en 1870. De juiste benaming van het fort is eigenlijk "Fort op de Ruigenhoeksedijk". Het fort moest de (dijk)wegen verdedigen. Ook de spoorlijn van Utrecht naar Hilversum en de daarnaast gelegen weg moest dit fort voor zijn "rekening" nemen. Zo rond het jaar 1885 was het fort bestemd voor een bezetting van 240 man en 24 stukken geschut. In de bomvrije kazerne van het fort is een mooie gietstalen trap aanwezig. Met die trap is het mogelijk om op het uit 1870 daterende bouwwerk te komen. In 1939 zijn er, om de belangrijke ligging van het fort, diverse betonwerken gebouwd. Er zijn nu nog verschillende groepsschuilplaatsen te vinden en wat resten van observatieposten. Niet alleen het fort maar ook de omgeving is interessant. In de directe omgeving van het fort is een inundatiesluis en een vechtwagenhindernis hersteld.

 

Uitleg door n van de gidsen over het fort.

 

 

Dit is de gietijzeren trap in het reduit van het fort. Een reduit is een zelfstandig verdedigbaar werk binnen een fort dat diende om de verdediging na de val van de hoofdwal te kunnen voortzetten.

 

Het bewijs dat ik fruit gegeten heb! Stapvoets over het fietspad bij Rhijnauwen, waarvoor de gemeente ons een vergunning gegeven had.

 

 

Een groot aantal groepsschuilplaatsen en kazematten in de weilanden tussen fort Rhijnauwen en fort Vechten bij Bunnik.

 

Deze foto is genomen op de Marsdijk vlak voorbij fort Vechten. Op deze plaats kruist de Limes de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De Limes is de noordelijke grens van het Romeinse Rijk. Op de achtergrond kan je nog net een replica van een Romeinse wachttoren zien.

 

Dit is vlak voordat we langs fort 't Hemeltje komen. In het stuk daarvoor hadden we vergunning gekregen om een klein stukje over het fietspad te rijden bij fort Rhijnauwen. Allereerst was dit natuurlijk een mooi stukje om te rijden, maar het voorkwam ook dat we met de hele colonne een stukje de snelweg op gemoeten hadden.

 

Ruim veertig Land Rovers achter elkaar over de brug bij de plofsluis in Nieuwegein. De plofsluis of keersluis bij Jutphaas is een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De plofsluis diende om bij oorlogsdreiging snel het Amsterdam-Rijnkanaal af te dammen om te voorkomen dat het water uit de omliggende gebieden bij inundatie via het kanaal zou wegstromen. Toen in 1934 met de bouw van het Amsterdam-Rijnkanaal werd begonnen werd voor deze hiaat in de waterlinie een oplossing gezocht die aan de ene kant het scheepvaart verkeer niet zou hinderen, en aan de andere kant het kanaal snel zou kunnen afsluiten. Hiervoor werd boven het kanaal een grote betonnen bak gebouwd. De bedoeling was om deze te vullen met zand en grind, en te voorzien van springladingen in de bodem. Zodoende kon met n explosie het Amsterdam-Rijnkanaal worden afgedamd.

 

In 1937 werd met de bouw van deze sluis begonnen, maar deze was nog niet voltooid toen de Tweede Wereldoorlog in Nederland uitbrak. Na de oorlog werd het bouwwerk nooit meer voltooid. Het Amsterdam-Rijnkanaal werd in 1952 wel voltooid. Gaandeweg werd duidelijk dat de vernauwing van het kanaal bij de plofsluis een obstakel vormde voor moderne binnenvaartschepen. Vanwege de kosten die gemoeid zouden zijn met het afbreken van de constructie werd in 1981 het kanaal ter plaatse om de sluis heen gegraven.

 

Van Rijkswaterstaat en de gemeente Nieuwegein hadden we vergunning gekregen om over deze zanddijk te mogen rijden. Ook hier zorgde dit ervoor dat we niet de grote weg op hoefden en het was natuurlijk een ontzettend leuk stukje om te rijden met de Land Rovers. Het liefst hadden we natuurlijk de hele route dit soort wegen gehad!

 

 

 

 

De rij met Land Rovers wordt langer...

 

...en langer...

 

...en langer!

 

 

 

Onze verkeersregelaar! Zijn Land Rover lag helaas helemaal uit elkaar, maar met een Ford Fista kan je ook terreinrijden... Ik vind het een held! De schade schijnt overigens niet te komen van deze dag.

 

Tot zover de zanddijk langs het Lekkanaal. Op naar de Lek en het pontje naar Culemborg!

 

 

Blijft mooi een Forward Control!

 

Aad Koene was ook mee met Tinkerbell, dus er hoeven geen gestrande Land Rovers achter te blijven langs de route... Bij mijn weten zijn er geen noemenswaardige problemen geweest onderweg, hoewel ik wel iemand heb zien lopen met een steekas, maar volgens mij was dat alleen voor de verkoop.

 

Paar typisch Nederlandse plaatjes. Landschap van dijken en polders.

 

 

 

Hier rijden we net rond fort Honswijk. Het torenfort Honswijk is aangelegd tussen 1841 en 1848 ten zuidoosten van het gehucht Honswijk. Dit fort moest een strook niet te inunderen land aan de binnenzijde van de Lekdijk en de Lek verdedigen. Tevens moest het fort Honswijk de inundatiesluis aan de oostkant van het fort verdedigen. Het water stroomde dan via het riviertje De Snel naar de lager gelegen gebieden. Het fort was bestemd voor zo'n 540 manschappen en 51 stukken geschut.

 

Door de uiterwaarden van de Lek op weg naar het pontje wat ons naar Culemborg zal brengen.

 

Aangezien er maar iets van 14 auto's op de pont kunnen hij er ongeveer een kwartier over doet om heen en weer te varen zal het wel even gaan duren voordat we allemaal aan de overkant zijn.

 

 

 

De eerste lading naar de overkant. Naar het schijnt bleven er wat plasjes olie achter op de pont...

 

 

Aan de overkant een stukje voorbij de pont hebben we bij het Werk aan het Spoel weer verzameld totdat iedereen overgevaren was. De functie van dit werk was de verdediging van de coupure die men bij inundatie in de Lekdijk zou moeten maken.

 

 

Een stukje voorbij het Werk aan het Spoel ligt fort Everdingen. Daar rijden we hier net voorbij. Fort Everdingen ligt precies op de kruising van de Lekdijk en de Diefdijk. Dit verdedigingswerk is aangelegd tussen 1844 en 1849. Het fort is midden op de Lekdijk gebouwd en moest deze, en een niet te inunderen terreinstrook aan de binnenzijde van de dijk beschermen. Het is van oorsprong een torenfort, maar door de komst van steeds beter geschut en betere munitie was het noodzakelijk te toren tegen de uitwerking van dit vuur te beschermen. Men bouwde het torenfort midden op de lekdijk. Het verkeer moest langs de toren om voorbij het fort te komen. De fortwachters woning aan de westkant van de toren (keelzijde) is verdedigbaar. Deze woning is, net als de woning bij fort t' hemeltje, voorzien van muren met een dikte van 80cm.

 

 

De diefdijk tussen de Lek en de Linge. Langs de Diefdijk ligt een groot aantal groepsschuilplaatsen. De militairen die hier gelegerd waren moesten een aanval op de Diefdijk afwenden.

 

 

Nog een klein stukje over een onverhard pad gereden. Voor de oplettende kijker hebben we langs dat pad ook nog een schutbalkensluis gezien die de coupure in de Lingedijk kon dichten. Aan het einde van dit pad kwamen we langs fort Asperen. Fort Asperen was bedoeld voor de afsluiting van het Linge-acces met zijn kaden, verdediging van de achterliggende inundatiewaaiersluis en de daar achter gelegen waaiersluizen in de Linge. Het fort uit 1879-1880 had de vorm van een halve cirkel met erin een bomvrije toren, omgeven door een gracht met ophaalbrug.

 

Ergens tussen de Linge en de Waal begon de groep uit elkaar te vallen. En deel van de colonne was bij fort Nieuwe Steeg te ver doorgereden langs de Linge en een ander deel van de colonne kon niet verder door overstekende koeien. Druk heen en weer bellen en overleggen over het 27mc bakkie (wat bij mij helaas niet goed werkte) en uiteindelijk zagen we elkaar allemaal weer terug bij het pontje naar Brakel.

 

Het begon al te schemeren toen we bij de pont naar Brakel aankwamen. De grotere pont die daar normaal vaart was helaas uit de vaart, zodat er ook hier weer drie keer gevaren moest worden voordat iedereen aan de overkant was.

 

 

Solidebolide klaar voor de laatste etappe naar het eindpunt voor de borrel op fort Altena!

 

Het was al behoorlijk donker toen de laatste pont aan de overkant was.

 

Ondertussen stond het eerste deel van de colonne te wachten tot de rest aan de overkant was. Inmiddels was het echt donker geworden. Het laatste stuk van de route hebben we dan ook door het aardedonker gereden. Erg veel verlichting was er niet in de polder van Woudrichem. Ondanks dat ik de route al eens gereden had moest ik als kopauto toch behoorlijk zoeken en kijken waar we heen moesten in het donker. Strak volgens planning waren we uiteindelijk om 18:15 uur allemaal op fort Altena!

deel grote vak
deel grote vak